కవితావెన్నెల

ధ్రువముల చివరలు చూసిన దృఢ సంకల్పం ఒక్కరిది జలధుల లోతులు ఈదిన స్థిర సంకల్పం ఒక్కరిది కలను సాధించు గెలుపే కాంతి సంతకమగును బూర్ల గ్రహముల గతులను కొల్చిన ఘన సంకల్పం ఒక్కరిది జన్మల జడలను విప్పిన ముని సంకల్పం ఒక్కరిది  * అడుగులెన్ని పడితే అయ్యెనోయి అడుసు అంటని త్రోవ చుక్కలెన్ని చేరితే జారెనోయి గుక్క గుక్కను జావ ఒక్కటి ఏదైనా కానీ ఒంటరిదౌతుందోయి బూర్ల గింజలెన్ని కూడి తె ఉడికెనోయి గిన్నెలొ సోలెడు బువ్వ చిక్కులెన్ని తీరి తె సాగెనోయి చక్కగ జీవన నావ  * ఎంత కాలం వేచి ఉంటే విత్తు పూసెను పువ్వుగా ఎంత దుఃఖం ఆవిరై తే కడుపు పండెను నవ్వుగా కొంత ఓర్పు నీలోఉంటే కొరత లేదురా బూర్ల ఎంత జ్ఞానం హవన మైతే కలలు మొలచెను మొవ్వుగా ఎంత ఉష్ణం జ్వలనమైతే లోహమయ్యెను మువ్వగా  * గుట్టలనే మింగే వాడికి గుడ్డొక లెక్కా అడవులనే కాల్చే వాడికి ఆకొక లెక్కా తినీ తినీ త్రేన్చే దుష్టుల తరుమర బూర్లా ఓటరునే కొనే వానికి నోటొక లెక్కా దేశాన్నేదోచే వానికి దేవుడు లెక్కా  * చెట్టు ఎంతగ ఎదిగితే ఒక పువ్వు పుడుతుంది మనసు ఎంతగ కరిగితే ఒక నవ్వు పుడుతుంది ఏది ఎప్పుడు ఊరికేనె...

సీసెడు బీరు కోసం శీలాన్ని తుంగలో తొక్కకు  కీసెడు పుట్నాలకు మనుషులను గోస పెట్టి సంపకు ఏది మంచిదో కాదో ఎదను అడిగి తెలుసుకో బూర్ల బుక్కెడు బువ్వకే నీ బుద్ది గడ్డి మీదికి మలుపకు జానెడు పొట్ట కోసం జాలిని అటుకు మీద పెట్టకు * ఎంత గొప్ప ఇల్లు కడితే ఏమున్నది మానవా  ఎంత ఎత్తున నిల్చుంటే ఏమున్నది మానవా  కొంత దయలేక మనిషి వింత జంతువు గదర బూర్ల బండలు ఎంతగ ఎదిగినా ఏమున్నది మానవా కండలు ఎంతగ పెరిగినా ఏమున్నది మానవా *  చెట్టును కొట్టీ విత్తును నాటే పని ఎందుకురా పొట్టను కొట్టీ బిక్షను పెట్టే సిరి ఎందుకురా మనసుకు జవాబు చెప్పని నటనెందుకురా బూర్ల తట్టలు మోసీ మట్టిని మరిచే గుణమెందుకురా కట్టలు చూసీ చేతులు కట్టే మనిషెందుకురా *  దానశీలతను నీళ్ళ పాలు చేస్తున్న దైవమా నీకో వందనం  కార్యశీలతను గుళ్ళ పాలు చేస్తున్న ధర్మమా నీకో వందనం మనిషి ముఖం పట్టని హీనుల – ఏ సిద్ధాంతం కాపాడదురా బూర్ల స్వార్థ పరతకు శాశ్వత హుండి తెరచిన సంఘమా నీకో వందనం దుష్ట చరితకు తొవ్వ తీసిన తుచ్చమనువాదమా నీకో వందనం *  మనసు నొప్పి మాయమవగా మాట వెన్న రాసినట్టు వయసు బాధ తేలిపోగా ఊత కర్ర నిల...