ఒక్కసారి రారా తమ్మీ!

సూర్యుడా!
ప్రతి రోజూ 
రగిలిపోయే నీ ముఖ చిత్రాన్ని
ఆకాశం ఆవిష్కరిస్తున్నా
డి విటమిన్ కోసమో
ఎం విటమిన్ కోసమో తప్ప
వాస్తవం ఎరుపును చూడలేక
మేం చలువ కళ్ళద్దాలు
పెట్టుకొని తిరుగుతున్నాం
రైతుల శవాల మీద
బంగారు పిచ్చుకలు ఎగురుతున్నాయని
విద్యార్థి మెదళ్లకు పట్టిన 
సామాజిక ఆలోచనల తుప్పును
ప్రపంచ విశ్వవిద్యాలయాలు దులుపబోతున్నాయని
ఖండాంతరాలలో వన్నెకెక్కిన
చాతుర్వర్ణ వ్యవస్థ పటిష్టతకు ప్రభువులు
పీఠం వేసి కూర్చోబెడుతున్నారని
వ్యాసాలుగా, కథలుగా, కవిత్వంగా
జయజయ ధ్వానాల ఘోషల మధ్య 
బుగ్గ కార్ల హోర్ల మధ్య 
సమసమాజ రథాన్ని ఆరు లైన్ల రోడ్ల మీద నడిపిస్తున్నాం
నీ సంగతి తెలియందేముంది
నక్కల్నీ, పులుల్నీ, రాబందుల్నీ
దళారుల్నీ, దగాకోరుల్నీ, రాజ ముద్రల్నీ 
కిరణాల బాకులతో వెంటాడుతూనే ఉన్నావ్
మరణాన్ని పరిహసించిన అక్షరాలతో
మళ్ళీ మళ్ళీ గొంతెత్తి బహిరంగ సభల్లో
నినదిస్తూనే ఉన్నావ్
సూర్యుడా!
నీ ముఖ చిత్రం
గాజు కళ్ళల్లో రాజుకొని
జనారణ్యం అంటుకొని
నిప్పుల్లో కడిగిన అక్షరాలే మిగలనీ